Voorwoord van Paul Arts

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

Toeval of voorbestemd? Dat was de retorische vraag die Harry en ik afgelopen zaterdag elkaar stelden. Het noodlot wilde dat Harry precies op mijn 50e verjaardag te horen kreeg dat zijn vader kanker had. Kanker… niet toevallig ook een thema tijdens mijn verjaardag.

Bijzonder aan mijn verjaardag is dat het een super geslaagd feest geworden is. Niet omdat ik een duur cadeau gekregen heb, maar omdat ik een heel mooi geschenk gekregen heb.

Het begon zo’n half jaar geleden. Kasia, mijn vrouw waarop ik na 21 jaar huwelijk nog hartstochtelijk verliefd ben, vroeg mij hoe ik mijn 50e verjaardag wilde vieren en wat ik als cadeau wilde hebben. Ruim een jaar daarvoor heeft zij een gevecht geleverd met borstkanker. Tot nu toe lijkt zij aan de winnende hand. En dan weet je: dat is het mooiste cadeau; kanker de wereld uit!

Nu ben ik ook behoorlijk fanatiek in mijn hobby: accordeon spelen. IK heb daarbij enkele zwakke eigenschappen te overwinnen. Niet omdat ik de beste wil zijn, of beroemd wil worden. Nee, dat zeker niet. Maar ik wil dat gewoon van mijzelf: een afleiding, een doel. En vooral: meer plezier in het leven! Het aller leukste vind ik muziek maken, ofwel plezier beleven, met anderen. Dus het idee kwam spontaan: ik ga een muziekfeest organiseren! Na maanden van voorbereiding heeft het evenement op 28 december 2009 in de Waalse kerk in Breda plaats gevonden.

Ik kan nu terug kijken op een geslaagd project: een win-win-win-win situatie: zo’n 20 deelnemende muziekanten beleefde veel plezier; zo’n 100 man publiek die nog nooit zo’n bijzonder  verjaardagsfeest meegemaakt hebben, een mooie donatie voor het Koningin Wilhelmina Fonds, en ik kreeg een onvergetelijke dag met familie en vrienden.

Eén van die vrienden is Harry. En het toeval wil, of is het voorbestemd, dat ook Harry een bijzonder meervoudig “win” project gestart is. Beweging is goed voor hem, voor zijn eigen gezondheid. Maar hoe breng je jezelf ertoe dat je het vol houdt, je doel bereikt? En hier voel ik de klik: Ook Harry mobiliseert vrienden en stelt zich een nobel, onbaatzuchtig doel:  De Zeeland-marathon wandelen met vrienden en met een super goed doel:geld voor  KIKA, om mee de strijd aan te gaan tegen jeugdkanker. Nobel ook, omdat Harry ook wat te stellen heeft gehad met zijn eigen gezondheid.

Maar ik geloof in Harry. Ik heb hem zo’n zeven jaar geleden leren kennen als een fanatiek schaakleraar voor de jeugd. Met Harry was het altijd gezellig op de zondagochtend in het Oelbert. Zo wist hij ook mij bij het schaakgebeuren te betrekken.

Harry is eerlijk, maakt van zijn hart geen moordkuil. Dus je weet wat je aan hem hebt. En als hij iets zegt of beloofd, dan doet hij het ook. En dan zit er geen greintje eigen belang bij.

Toeval, voorbestemd of niet: ik geloof dat Harry het ophalen van sponsorgelden gaat volbrengen, voor het echte resultaat: een mooie donatie aan KIKA! Zijn wandelcluppie gaat de wandelmarathon ook uitlopen, dat weet ik zeker.

Harry, zet hem op! Ik doe met je mee. Wie volgt?

 

Paul Arts
Breda, 19 januari 2010

  Paul 50 jaar    Paul Arts